Երեքշաբթի, 25 հուլիսի

Արեւի տակ՝ սահմանից այս կողմ


Կողբավանն ու Բագարանը Արմավիրի մարզի սահմանամերձ գյուղերից են: Եթե Կողբավանից հայ-թուրքական սահմանը մի քանի կմ է հեռու, ապա Բագարանը հենց սահմանի վրա է՝ այնտեղ, որտեղ Ախուրյանը միախառնվում է Արաքսին: 

Երկու գյուղերն էլ խմելու ջրի խնդիր ունեն: Եթե Կողբավանում այն բերում են Բագարանի հարեւան Երվանդաշատից, ապա Բագարանն ունի իր աղբյուրը, սակայն ներքին ցանցը չի գործում: Բագարանցիները ջուրը կրում են աղբյուրից:

Երկու գյուղերն էլ ոռոգման ջուրը ստանում են Ախուրյանից: Հատկապես Կողբավանի համար, որի մերձակայքը կիսաանապատ է հիշեցնում, ոռոգման ջուրը փրկություն է:

Ոռոգման ջուրն օգտագործում են հողամասերի, լվացքի, լողանալու ու անասունների համար:

Ամռան տապին ջրի կարիքը զգացվում է բոլորովին այլ կերպ:

1980-ականներին հիմնադրված Կողբավանում փաստացի բնակվում է մոտ 70 մարդ, որոնք եկել են այլ գյուղերից, օրինակ՝ Մրգաշատից:

Կողբավանը չունի դպրոց, մանկապարտեզ, խանութ, խմելու ջրից բացի՝ նաեւ գազ: Խստաշունչ ձմռանը դիմակայում են փայտով, աթարով, հոսանքով:

Գյուղապետարանը տեղակայված է այս շենքում:

Խմելու ջուրը հրատապ անհրաժեշտություն է նաեւ հաց թխելու եւ կերակուր պատրաստելու համար:

Թե Կողբավանում, թե Բագարանում ծիրանի լավ բերք է ստացվում: Տեղացի ու արտասահմանցի հավաքողներն ու վերավաճառողներն այս սեզոնին մեքենաներով գալիս են գյուղեր:

Բագարանում ծիրանի ընտիր չիր է ստացվում կիզիչ արեւի տակ:

Գրեթե բոլոր բագարանցիների բակերում կարելի է չիր տեսնել: Այն պահանջված է գնորդների շրջանում:


Գլխավոր էջ

Մեկնաբանություններ (1)
1. Hagop00:13 - 20 հուլիսի, 2017
Its a pretty big shame that in the diaspora communities "Turkish apricots" (and other foods Armenians consume) are available and yet, there is no way to purchase Armenian apricots. It shows the lack of interest, lack of vision and laziness on all of us. The government of Armenia is equally to blame as the diaspora leadership. I'm disgusted with this all.
Մեկնաբանել
Շնորհակալություն մեկնաբանելու համար: Ձեր մեկնաբանությունը պետք է հաստատվի խմբագրության կողմից:

Լատինատառ հայերենով գրված մեկնաբանությունները չեն հրապարակվի խմբագրության կողմից։