HY RU EN
Asset 3

Բեռնվում է ...

Էջի վերջ Այլ էջեր չկան բեռնելու համար

Որոնման արդյունքում ոչինչ չի գտնվել

Լեռ Կամսար. Պե­տութ­յուն մը, որ գի­տե սպա­նել` պի­տի գիտ­նա նաև թա­ղել իր ժո­ղո­վուր­դը…

Ծննդյան պատճառը մեկն է՝ սեր։

Մի մարդ ու մի կին սիրում են իրար, ու դրանից ծնվում է երախան։ Իսկ մահվան պատճառները, մանավանդ մեզ մոտ, անթվելի են։

Մեռնում են գնդակահարությունից, բանտի անտանելի պայմաններից, երկարատև աքսորից, Սիպիրի ցրտից, Դաշքենդի տաքից, Վորկուտայի քամուց, քաղցից, մերկությունից, բազմաթիվ և բազմապիսի հարկերից, ավտոյի ու տրամվայի ավարիաներից, Լենինի երկերը կարդալուց, Ստալինի կյանքն ուսումնասիրելուց և այսպես անվերջ։

Չեն մեռնում միայն բնական մահով։

Եթե համեմատության դնենք, մեկ ծնունդին տասը մահ կընկնի։

Այս հաշվով պետք է սովետական կառավարությունը տասն անգամ ավելի մեռնողների մասին մտածեր, քան կենդանիների։ Կենդանի մարդկանց ամենայն տեսակ հարմարություններով օժտում է, «երկարացնում» նրանց կյանքը, դարձնում է կատարյալ «դրախտ», մոռանալով սակայն, մեռնողների կյանքն էլ կատարյալ դժոխք դարձնլ։ Մարդն ապրում է ամենաշատը 70 տարի, իսկ մեռնում է հավիտյան․ կարելի՞ է մեծարել անցավորն ու անտեսել հավերժականը։

Չի կարելի։ Այդ պատճառով էլ կարծես վերջերս կառավարությունն ուզում է իր սխալն ուղղել։

Երևանում, Ֆիրդուսի փողոց N 72-ում, (հեռախոս՝ 13-38), ինչպես կարդում ենք թերթում, արդեն բացվել է Թաղման բյուրո, որ մեռնողներին տալիս է բոլոր հարմարությունները։

Շինում է նրա դագաղը, իր ավտոյով փոխադրում է, փորում է գերեզմանը, դնում է պսակներ (ըստ կարիքի), փչել է տալիս ասիական կամ եվրոպական երաժշտություն (ըստ մեռնողի ճաշակի), հուղարկավորության ժամանակ անտեր մեռելների ետևից բյուրոն արտասուք է թափում (անշուշտ կոկորդիլոսի) ու մազերը փետտում։ Իսկ տեր ունեցող մեռելների պարագայում՝ մխիթարում։

Դրանից զատ, բյուրոն պայման է կապել Հայաստանի գրողների միության հետ, և միությունը պայմանավորվում է դամբանականներ գրել յուրաքանչյուր մեռնողի համար։

Այդ գրվելիք դամբանականները կլինեն ստանդարտ, ընդհանուր, մարդկային։ Իսկ եթե մի մեռնող կամենա հատուկ իր համար, իր արժանիքների համեմատ դամբանական շինել տալ, պետք է մեռնելուց գեթ մի տարի առաջ հայտնի, որ նախապես ուսումնասիրվի իր կյանքը։

Ապահովագրական ընկերությունն ապահովագրում է մեռնողին և հարության պարագային կվճարի որոշված գումարն անթերի։

Բյուրոն տապանաքար կդնե, գերեզմանը կցանկապատե և հեռանալով՝ աշխարհի ունայնության մասին կմտածե։

Թաղման գները զանազան են և հավասար չեն նրա համար, որ սոցիալիզմը մարդուն մինչև գերեզման է հասցնում, նրանից դենն այլևս չի խառնվում։

Ես հաշվեցի։ Միջին փառքով մեռնող ննջեցյալն իր գրպանում առնվազն հինգ հազար ռուբլի ունենալու է։ Երկու տարվա աշխատավարձ։ Նշանակում է միայն մի անգամ մեռնելու համար պետք է աշխատել երկու տարի։

Ասացեք խնդրեմ, այս տեսակ մեռելի տապանաքարի վրա կարելի՞ է գրել՝ «աստ հանգչի»։ Ի՞նչ հանգստության մասին կարող է խոսք լինել, երբ նա պիտի մտածի, թե իր մահվամբ իր ողջ ընտանիքը քաղցած մնաց։

Բայց այս բյուրոյի շնորհիվ երկրի անգործությունը կվերանա, և ժողովուրդը, որ մինչև այսօր իր քաշած տառապանքներից ձրի կուլար, հիմա իր արտասուքները թանկ գնով կծախի Թաղման բյուրոյին։

------

Վա՜յ մեզ։ Կառավարությունը կենդանի մարդկանց կողոպտելուց հետո՝ անցավ մեռելներին։

Կենդանին մխիթարվում է նրանով, որ մեռնելու է, մեռելնե՞րն ինչով մխիթարվեն։

Մարդի՛կ, որքան կարող եք աշխատեցեք չծնվել․․․

Լեռ Կամսար, 1949թ․, անտիպ օրագրից, աքսորավայր Ղանլի կամ Ղամիշլու  (Տորֆավան)

Մեկնաբանել

Լատինատառ հայերենով գրված մեկնաբանությունները չեն հրապարակվի խմբագրության կողմից։
Եթե գտել եք վրիպակ, ապա այն կարող եք ուղարկել մեզ՝ ընտրելով վրիպակը և սեղմելով CTRL+Enter