Հարցազրույց կոմպոզիտորների միության նորընտիր նախագահ Արամ Սաթյանի հետ

-Ի՞նչ եք զգում, երբ արդեն ընտրվել եք կոմպոզիտորների միության նախագահի պաշտոնում:

-Պատասխանատվություն ամեն ինչի հանդեպ: Մեծ ցանկություն ունեմ աշխատել և իրագործել այն ծրագրերը, որոնք նախապես արդեն արտահայտել եմ:

-Ինչպե՞ս կբնութագրեք միության ներկա վիճակը:

-Շատ ծանր վիճակ է, ոչ մի օղակ չէր աշխատում և այլն, և այլն: Դե, չխոսենք այդ մասին, հիմա տեսնենք` ես ի՞նչ կարող եմ անել:

-Եվ ո՞րն է լինելու Ձեր առաջին անելիքը:

-Այդ հարցը բոլորը տալիս են: Ես ասել եմ, որ կծանոթանամ այս վիճակի հետ, ժողով կամ վարչություն կհրավիրեմ և կասեմ` այսպես է, այսպես է, այսպես է: Կարող է ընդունելություն կազմակերպեմ, չգիտեմ, դա կախված է այս մի քանի օրերից, թե ինչ կհասցնեմ անել:

-Դուք նշել էիք, որ կոմպոզիտորների միության նախկին նախագահ Ռոբերտ Ամիրխանյանի առաջին մեղքը միությունում պառակտում ստեղծելն էր: Կմանրամասնե՞ք, հիմա ի՞նչ եք անելու, որ պառակտում այլևս չլինի, այսպես ասած, համերաշխություն տիրի միությունում:

-Չեմ մանրամասնի, մենք բոլորս ընկերներ ենք, գործընկերներ ենք և պետք է իրար հարգենք, սիրենք, և կարողանանք վստահել:

-Օրինակ, պարոն Սաթյան, Ռոբերտ Ամիրխանյանը մեզ հետ զրույցում ասել էր, որ Ձեզ շնորհավորել է միության նախագահի պաշտոնում ընտրվելու առթիվ` ասելով, որ «եղբայր ջան, երբ իր կարիքը զգացվի, կարող ես դիմել»: Եթե Ռ. Ամիրխանյանի օգնության կարիքը զգաք, կդիմե՞ք նրան:

-Ես երբեք ոչ մեկին չեմ դիմում, եթե ինքը ցանկություն ունի, կարող է աշխատել ինձ հետ:

-Պարոն Սաթյան, կոմպոզիտորների Դիլիջանի տան հետ կապված խնդիրներ են առաջացել: Մասնավորապես, խոսակցություններ կան, որ գործարարներից մեկն ուզում է գնել տունը,  գործարք է ուզում կնքել, բայց միության նախկին նախագահը հրաժարվել էր: Դուք լսե՞լ եք  այդ տան վաճառքի մասին:

-Ես ոչ միայն լսել եմ, այլև համագումարի ժամանակ խոսվեց այդ մասին, որ 49 %-ը պետք է տային ուրիշին, իսկ 51 %-ը` կոմպոզիտորներին: Մենք կարող էինք զրկվել 51 %-ից, քանի որ միությունը չուներ այդ փողը, և պարտքի դիմաց այն բաները, որոնք պետք է արվեին, հնարավոր է` մենք զրկվեինք մնացած 51%-ից: Կարծում եմ, որ մենք դա պետք է անենք ինքնուրույն` շնորհիվ նոր մոտեցման. գոյություն ունեն գրանտներ: Օրինակ՝ ես հրավիրել եմ մեր հանրապետության լավագույն ֆինանսիստներին, երիտասարդներին, որոնք համագործակցում են այս կամ այն ոլորտում, բոլորը մեծ ցանկությամբ ուզում են համագործակցել: Սա նշանակում է, որ մոտ ապագայում այդ ծրագրերը կդառնան բիզնես ծրագրեր, որոնց շնորհիվ Դիլիջանը կարող է փոխել իր տեսքը:

-Դուք նշեցիք, որ 49 %-ն ուզում էր վերցնել ուրիշը: Ո՞վ է այդ մարդը:

-Ռուբեն Վարդանյանը:

-Այդ գործարքն այլևս  չի՞ լինելու:

-Չի լինելու:

-Իսկ ինչո՞ւ:

-Էդպիսի տոկոսով չի լինելու: Ինչո՞ւ, եթե մենք ինքնուրույն կարող ենք այդ բաներն անել: Մոտակա ժամանակ արդեն պայմանավորվել ենք. երբ բացվի Դիլիջանի կոմպոզիտորների տունը, այնտեղ մեծ մեմորիալ տախտակ կլինի Էդուարդ Միրզոյանի անունով: Այդ օրը ես կհրավիրեմ միության անդամներին, որ գան-մասնակցեն ծառատունկին, որովհետև այնտեղ ծառերը չորացել են, և նաև թող այդ եղանակին իրենք շփվեն իրար հետ մտերմիկ, ինչպես ընդունված է արտասահմանում` մաքուր օդ լինի, մի փոքր բուտերբրոդ ուտեն, այսինքն` իրենք իրար հետ մերվեն:

-Պարոն Սաթյան, մեզ հետ զրույցում պարոն Ամիրխանյանը նշեց, որ այդ տան վաճառքի գործընթացն սկսվել է: Նկատենք, որ այսօր Դուք եք միության նախագահի պաշտոնում:

-Քանի որ ինքը լեգիտիմ չէր, ինքը գործարք չէր կարող սկսել, այնպես որ այն, ինչ որ արել է, դա անօրինական է: Ես ուզում եմ ստեղծել միություն, որտեղ առաջին հերթին պետք է լինի օրենք, և մարդիկ շատ պարզ պատկերացնեն, թե ինչ նպատակներ ու ծրագրեր կան:

-Ի՞նչն էր անօրինական: Կմանրասնե՞ք:

-Գործունեությունն էր անօրինական, վարչությունը չէր աշխատում, չկար ռևիզիոն հանձնաժողով, երկու տարի է` համագումար չի անցկացվում: Ինչո՞ւ այս բոլորը սկսեց: Օրենքի մեջ պետք է մնալ, որովհետև եթե դու նախագահ ես, երկու տարի հետո պետք է համագումար: Այդ բանն ինքը չէր արել, դրա համար ինքը լեգիտիմ չէր: Դիլիջանի կոմպոզիտորների տունն օդում էր: Հիմա ես ընտրվել եմ, մենք ունենք օրինական վարչություն, մնացած օղակները կամաց-կամաց կստեղծվեն: Կարծում եմ` ամեն ինչ նորմալ կլինի:

-Անելիքը շա՞տ է:

-Շատ-շատ է:    

Լուս.՝ Ֆոտոլուրի