«Հայոց իրավունքները անարգողները արդեն իսկ ամենապատվավոր տեղն են զբաղեցնում հայոց պատմության աղբարկղում»,- ասում է Սամվել Հարությունյանը «Հայ կամավորականների համախմբում» նախաձեռնության համակարգող խորհրդի անդամ և Հայ ազգային կոնգրեսի քաղխորհրդի անդամ Սամվել Հարությունյանը այսօր «Ուրբաթ» ակումբում հայտարարեց, որ արձանագրել են ևս մեկ ապօրինություն հայաստանյան իշխանությունների կողմից` ազգային նվիրյալ Ժիրայր Սեֆիլյանի նկատմամբ. հերթական անգամ նախագահը մերժել է Ժիրայր Սեֆիլյանի` ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու դիմումը: Ժիրայր Սեֆիլյանը արդեն մի քանի անգամ դիմել է ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու դիմումով: Ներկայացնելով Սեֆիլյանի կենսագրությունը` Սամվել Հարությունյանը նշեց, որ 1990 թ.-ից Ժ. Սեֆիլյանը տեղափոխվել է Հայաստան, ակտիվ մասնակցել հայ ժողովրդի ինքնապաշտպանության գործին` Արցախյան պատերազմին, զբաղեցրել պատասխանատու պաշտոններ. եղել է ջոկատի, վաշտի, գումարտակի, գնդի հրամանատար, պաշտպանական շրջանի փոխհրամանատար: Դեռևս 1990թ.-ին մի խումբ դաշնակցական մարտիկների հետ դիմել է սկզբից Ղարաբաղի, հետո Հայաստանի քաղաքացիություն ստանալու խնդրանքով: Ծառայել է հայոց բանակում` օգտվելով կեցության կարգավիճակից, որը Հայաստանի ՊՆ-ի միջնորդությամբ նորացվում էր մինչև 2002թ.-ի վերջերը: 2003թ.-ի սկզբին, երբ արդեն ՀՀ իշխանությունները ժամանակ առ ժամանակ Ժիրայր Սեֆիլյանից պահանջում էին թողնել ՀՀ տարածքը, Ժիրայր Սեֆիլյանը պաշտոնապես դիմել է նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին` ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու խնդրանքով: Մեկ տարի անց դիմումը մերժվել է: Օրենքի պահանջով` մեկ տարի անց` 2005թ.-ին կրկին դիմել է նույն խնդրանքով: 2006 թ. մեկ անգամ էլ մերժել են դիմումը, որից հետո նրան ձերբակալել են: Բանտից դուրս գալուց հետո Ժիրայր Սեֆիլյանը կրկին դիմել է նույն պահանջով, որը, սակայն, նոյեմբերի 18-ին նույնպես մերժվել է` այս անգամ նախագահ Սերժ Սարգսյանի կողմից: «Այս վերաբերմունքը ոչ միայն ճչացող ապօրինություն է, անարդարություն, այլ բացահայտ կամայականություն հայ մարդու, առավել ևս ազգային նվիրյալի նկատմամբ: Այս վերաբերմունքը դատապարտել ու շարունակելու ենք դատապարտել»,- ասաց Սամվել Հարությունյանը: Մերժման հիմքերը ոչ մի անգամ չեն նշվել, սակայն «Ազատություն» ռադիոկայանի թղթակցի հարցման արդյունքում պարզվել է, որ մերժումը հիմնավորված է «Քաղաքացիության մասին» ՀՀ օրենքի 13-րդ հոդվածով, համաձայն որի` «ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու դիմումը մերժվում է, եթե տվյալ անձն իր գործունեությամբ վնասում է պետական և հասարակական անվտանգությանը, հասարակական կարգին, հանրության առողջությանը և բարքերին, այլոց իրավունքների և ազատություններին, պատվին և բարի համբավին»: «Եթե Ժիրայր Սեֆիլյանը վնաս է հասցնում պետական անվտանգությանը, հասարակական կարգին և այլն, ինչ եք կարծում, որտեղ կլիներ նա հիմա»,- հարցնում է ՀԿՀ համակարգող խորհրդի անդամ Հայկ Նահապետյանը և պատասխանում` բանտում: «Իսկ «այլոց իրավունքներն ու ազատությունները» միգուցե հենց իրենց իրավունքներն ու ազատություններն են` ապօրինությունները, երկրի բարձիթողի վիճակը, միգուցե դրանց է սպառնում Ժ. Սեֆիլյանը,-շարունկում է Հայկ Նահապետյանը,- սա իշխանությունների և բուրգի գագաթին գտնվող, չարությամբ լցված անձի որոշում է, անգամ եթե Ժ. Սեֆիլյանի հետ անձնական խնդիրներ են եղել, ապա ՀՀ նախագահը բոլոր հայերի նախագահն է, կարող էր ավելի մեծահոգի լինել և շնորհել քաղաքացիությունը, և միգուցե այդ դեպքում հասարակական պառակտվածության և նմանատիպ հարցերը կարելի էր նման կերպ լուծել»: ՀԿՀ համակարգող խորհրդի անդամ Արարատ Ծատուրյանն էլ կարծում է, որ այս հարցը վերաբերում է ոչ միայն Ժ. Սեֆիլյանին, այլ ողջ հասարակությանը և հայությանը: «Ինձ համար տարօրինակ է, երբ ես լսում եմ, որ մի ինչ-որ սևամորթ սպորտսմեն պարզեցված կարգով ստանում է ՀՀ քաղաքացիություն, իսկ Ժ. Սեֆիլյանի նման հերոսը մերժվում է»,- զարմանում է Արարատ Ծատուրյանը և շարունակում, որ նույն Ժիրայր Սեֆիլյանին բազմաթիվ պարգեւներ, կոչումներ են շնորհել, իսկ քաղաքացիություն չեն շնորհում այն դեպքում, երբ օրենքի մյուս կետով նշվում է, որ ծանրակշիռ ներդրումներ ունենալու դեպքում քաղաքացիություն շնորհվում է առանց նախապայմանների: