HY RU EN
Asset 3

Loading

End of content No more pages to load

Your search did not match any articles

Tirayr Muradyan

Curbing Betting Parlors in Armenia; New Bill Might Favor the “Big Boys”

An Armenian National Assembly Standing Committee is debating a bill that would severely curtail the operation of betting establishments in the country.

Introduced by My Step faction MPs Hrachya Hakobyan and Alen Simonyan, the bill would restrict betting parlors to only four towns – Jermouk, Sevan, Meghri and Tzaghkadzor.

The bill includes the following clauses:

  • Patrons frequented such businesses would have to be ID’ed.
  • The bill would also ban all slot machines and other similar gaming equipment from Armenia.
  • Those addicted to gambling who create financial problems for their families would be prohibited from patronizing betting parlors.
  • The use of the domains “am” and “hay” would be banned from foreign bookmaking adverts.

There are five gaming companies in Armenia – VivaroBet, TotoGaming, Adjarabet, Goodwin, EuropeFootball.

Backers of the bill argue that new legislation is needed to counter the growing betting problem in Armenia.

Looking at the taxes paid by these five countries in 2018, we can assume that they are indeed well.

  • VivaroBet………….AMD 2.430 billion
  • TotoGaming……….AMD 2.080 billion
  • Adjarabet……………AMD 1.2 billion
  • GoodWin…………….AMD 995 million
  • EuropeFootball………AMD 179 million

(All offer on-line betting, but only Vivaro and Toto have actual stores where you can walk in and place a bet.)

The bill’s biggest drawback is that it doesn’t contain any data regarding the overall betting issue in Armenia. Bill supporters are hard-pressed to say just how many people in the country gamble on a regular basis and if the number of chronic gamblers is growing.

Simonyan claims that there are 65,000 individuals in Armenia who place bets on a regular basis and that 3,000 of them can be considered addicted. He says the figures were provided by the bookmakers and that the numbers are growing.

The bill also lacks any information regarding the consequences of anti-gambling restrictions in Europe.

Vivaro, the largest of Armenia’s bookmakers, offers on-line and in-person betting at its various storefronts scattered throughout Yerevan.

If betting parlors were to be restricted to only four towns in Armenia, Vivaro’s on-line gambling revenues would probably grow even larger. The same would happen to Toto, but to a lesser degree.

Babgen Tunyan, Chairman of the National Assembly’s Standing Committee on Economic Affairs, says that while the government has given the bill a green light, many more questions need to be asked.

“We’ve sent queries to various state departments to ascertain the overall state of gambling and what the economic consequences would be of any new legislation,” Tunyan said.

The bookmakers have also expressed a desire to participate in parliamentary hearings about the bill.

Alen Simonyan said this is only natural since Vivaro risks losing 50 storefronts while another bookmaker might only lose five.

Simonyan brushes aside rumors that he’s in cahoots with Vivaro and that the bill is designed to remove the company’s competitors from the market.

As to why betting parlors would be restricted to four well-known resort towns in Armenia isn’t clear.

The bill’s sponsors must answer this question and a few others, including the methodology to be used to evaluate who’s an addicted gambler and who isn’t.

The bill must first be approved by Tunyan’s committee before a full parliamentary debate and vote.

Comments (2)

Լուսինե
Մեկնաբանությունը մասնագետի կողմից է տրված, ներկայացնում եմ ստորև. Համամիտ եմ հոդվածի հետ, սակայն կցանկանամ մի քանի նկատառում անել: Այո, ճիշտ է, կան մարդիկ, ովքեր սիրում են խաղադրույք կատարել, ինչպես նաև կոնյակ խմել կամ պարել։ Պետք է, խաղադրույքների մասին խոսելիս, փորձենք դա հասարակությանը մատուցել որպես ժամանց։ Գրազը, որպես երևույթ շատերիս ծանոթ է տարբեր ֆորմատներով, օրինակ դասարանում կամ ընկերական շրջապատում ինչ-որ բան անել կամ չանել, ինչի համար նախօրոք պայմաններ էինք սահմանում և մրցում միմյանց հետ: Ինչպես ասում են․ «Ամեն ինչ գեղեցիկ է չափի մեջ», ինչպես օրինակ խմիչքի օգտագործումը․ մարդիկ ընտրում են ռեստորան և գնում են ընկերների հետ ծնունդ նշելու, օգտագործում են ալկոհոլ և դա լավ է մինչ այն պահը, երբ չեն չարաշահել։ Պետք է հարգել նաև այն մարդկանց, ովքեր ուզում են գնալ որևէ տեղ, որտեղ կկարողանան ֆուտբոլ նայել, կատարել խաղադրույքներ և դիտարկել սա որպես ժամանց։ Չէ՞ որ գնալով ռեստորան՝ հաջորդ օրը չենք ասում․ «Երեկ ռեստորանում 18,000 դրամի օղի խմեցի», կամ չենք բղավում․ «Գիտե՞ք, Հայաստանում բնակիչների 10%-ը գնում է ռեստորան և կորցնում իր ամսական բյուջեի 15%-ը»։ Մենք պետք է փորձենք պետական մակարդակով հստակ կանոնակարգել ոլորտն այնպես, որ հասարակությունն իրոք սկսի ընդունել խաղադրույքների ընդունման գրասենյակները, որպես ժամանցի վայր, որը նաև կսահմանափակի խաղամոլության սպառնալիքը: Նույն որորտը փորձել են սահմանափակել Ասիայից մինչև Ամերիկա, բայց հասկացել են, որ պետք է կանոնակարգել և լիցենզավորել, որպես ծառայության մի տեսակ: Անգլիայում, Ֆրանսիայում, Իսպանիայում ոլորտը հստակ կանոնակարգված է։ Արդյո՞ք նույն Ալեն Սիմոնյանին լուրեր չեն հասել, թե քանի խաղադրույքի կենտրոն կա Լոնդոնում կամ Փարիզում: Եվրոպական բոլոր երկրներում առկա են BetShop-եր, որոնք բոլորն էլ համարվում են ժամանցի վայր: Նյութում խոսվում է այն մասին, որ այս սահմանափակումից օգտվում է Վիվարոն, եթե կուզենաք դրանում համոզվել, ապա դիմեք ինտերնետ օպերատորներին, Ռոստելեկում կամ Յուքոմ և կհամոզվեք, որ մինչև օրենքի ընդունումը, Վիվարո ընկերությունն արդեն փակում է իր սպասարկման կենտրոնները, այլ կերպ ասած՝ մինչև օրենքի ընդունումը, օրենքը կիրառության մեջ է դնում։ 😊 Ես գիտեմ, թե քանի սպասարկման կետ ունի ՏոտոԳեյմինգը․ դրանք 130-ն են, որտեղ աշխատում են ավելի քան 400 աշխատակից։ Կարելի է ասել 400 հոգի ընտանիք են պահում․ նրանց զրկում ենք աշխատանքից, զրկում ենք պետությանը նրանց համար վճարվող հարկերից, տարածքների տերերին՝ իրենց վարձավճարներից, և կրկին պետությանը՝ դրանցից գոյացող հարկերից։ Այս տարածքները ապահովված են էլեկտրաէներգիայով, ինտերնետով, որի արդյունքում ևս տնտեսվարողները զրկվում են շուրջ 130 տարածքի իրենց սպառողներից: Օրենքը ընդունելուց հետո տուժում են նաև քաղաքապետարանները և համայնքապետարանները, քանի որ վճարվում են տուրքեր 00:00-ից հետո գործունեություն ծավալելու համար․ օրինակ Երևանում ամեն տարածքի համար վճարվում է 450,000 դրամ՝ 00:00-ից հետո աշխատելու համար: Քանի որ սպասարկման կենտրոնները հանդիսանում են նաև գովազդակիրներ, օրինագիծը կսահմանափակի վիճակախաղերի սեփականատերերին գովազդ տեղադրելու հնարավորությունից, որի համար, ի դեպ, վճարվում են տուրքեր քաղաքապետարաններին։
վախթանգ սիրադեղյան
Խաղատունը և վիճակախաղի կազմակերպման գրասենյակը համարյա նույն հաստատություններն են, և դրանք պետք է կարգավորվեն նույն օրենքով և նույն դրույթներով, և նույնը նաև նրանց էլեկտրոնային տարբերակների դեպքում:

Write a comment