Հայաստանի քրեական վարույթ իրականացնող մարմիններից ունեցած դժգոհության եւ իր «խախտված իրավունքների վերականգնման համար ապարդյուն պայքարի» մասին քաղաքացի Անյա Կուլինոն նամակ է հղել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին, որը տրամադրել է նաեւ «Հետքին»՝ հրապարակման համար: Տկն Կուլինոյի վեճը «Ձորագյուղ» արտադրական կոոպերա­տիվի նախագահ Աշոտ Սուքիասյանի հետ է, որն անցնում էր «Հետքի» բացահայտած օֆշորային եռյակի գործով:

Հայաստանի Հանրապետության վարչապետ

պարոն Ն.Փաշինյանին

Պատճենը՝  ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատի նախագահ տիկին Լ. Թադևոսյանին

(գործ թիվ ԵԱՔԴ/0037/11/17)

Անյա Հովհաննեսի Կուլինոյից

/հաշվառված՝ ք. Երևան, Ֆուչիկի փող., 17շ., բն.5, բնակ.՝ հասցե` Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետություն, Գրաֆ-Սպի փողոց 13 53572 Բրուքհաուզեն (Graf-Spee-Str. 13 53572 Bruchhauzen)/

Դիմում - բողոք

Մեծարգո՛ պարոն Վարչապետ,

Ձեզ է դիմում հուսահատված և ճարահատյալ մի կին, ով արդեն ավելի քան յոթ տարի պայքարում է իր խախտված իրավունքները վերականգնելու և արդարության հասնելու համար, բայց, ցավոք, քրեական վարույթ իրականացնող մարմինների շարունակական բնույթ կրող քմահաճ և անտարբեր վերաբերմունքի արդյունքում այդ պայքարը որևէ արդյունք չի տվել:

Մեծարգո՛ պարոն Վարչապետ,

Ի դեմս քրեական վարույթ իրականացնող մարմինների իմ առջև ծառացած հզոր պատնեշը ես պարզապես ի զորու չեմ հաղթահարել և իմ ձայնը լսելի դարձնել, ուստի դիմելով Ձեզ, ապավինում եմ Ձեր անմիջական աջակցությանը՝ օրենքի շրջանակներում ներքոհիշյալ խնդրին ար­դարացի լուծում տալու հարցում։

Չցանկանալով Ձեզ ավելորդ ծանրաբեռնել, փորձեմ շատ հակիրճ ներկայացնել խնդրո առարկան։ Այն կայանում է նրանում, որ «Ձորագյուղ» արտադրական կոոպերա­տիվի նախագահ, տխրահռչակ Աշոտ Սուքիասյանը խաբեության և վստահությունս չարաշահելու եղանակով՝ Սիերա Լեոնեի Հանրապետությունում գտնվող, իբրև իրեն պատկանող ոսկու և ադամանդի հանքա­վայրերի շահագործման բիզնեսում ներդնելու միջոցով ինձ վերոհիշյալ կոոպերատիվի մասնակից դարձնելու և վերջինիս եկա­մուտ­ներից տարեկան ներդրված գումարի 30 տոկոսի չափով ինձ հասույթ վճարելու պատրվակով, 2009թ. և 2010թ. սեպտեմբեր ամիսներին ինձնից և ամուսնուցս՝ ԳԴՀ քաղաքացի Գյունթեր Կուլինոյից ստացել է 100.000 եվրո և 37.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որի դիմաց մինչև 2011թ. սեպտեմ­բեր ինձ մաս-մաս վճարելով ընդամենը 27.500 եվրո և 9.200 ԱՄՆ դոլար՝ իմ կողմից ներդրված մնացած գումարը հափշտակել է։

Դեռևս 2012թ. օգոստոսի 8-ին այդ կապակցությամբ դիմում (հաղորդում) եմ ներկա­յացրել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչություն, որտեղ արդեն իսկ քննվում էր "Ձորագյուղ" ԱԿ-ի նախագահ Աշոտ Սու­քիաս­յանի կողմից Փայլակ Հայրապետյանի և նրա հարազատների վստահությունը չարաշահելու եղանակով, վերջիններիս պատկանող անշարժ գույքի նկատմամբ խար­դախությամբ իրավունք ձեռք բերելու դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործը։ Դիմումս կցվել է նշված քրեական գործին և քննարկվել վեր­ջինիս շրջանակներում։ Նշեմ, որ հիշյալ քրեական գործի նախաքննությունը հետագայում իրա­կանացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վար­չությունում։

Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ես և ամուսինս մանրամասն ներկա­յաց­րել ենք դեպքի հանգամանքները և վարույթն իրականացնող մարմնին ներկա­յացրել Աշոտ Սուքիասյանի կողմից վերը նկարագրված խարդախության փաստը հիմնավորող փաստա­թղթեր։ Բացի այդ, 2013թ.-ից հետախուզման մեջ գտնվող Աշոտ Սուքիասյանը 2014թ.-ին Վրաստանում հայտնաբերվելուց և Հայաստան էտապավորվելուց հետո որպես մեղադրյալ իր ցուց­մունքում հաստատել է, որ իմ և նրա միջև ձեռք բերված պայմանա­վորվածության համաձայն՝ «Ձորա­գյուղ» արտադրական կոոպերատիվի ոսկերչական արտադրամասում ես պետք է ներդնեի 100.000 եվրո և տարեկան ստանայի նշված գումարի 30 տոկոսի չափով հասույթ՝ անկախ ար­տադրամասի շրջանառությունից։

Նշված ցուցմունքից մեկ օր անց տված լրացուցիչ ցուցմուն­քում Աշոտ Սուքիասյանն արդեն փոխել է իմ կողմից «Ձորա­գյուղ» ԱԿ-ում կատարված ներդրման կապակցությամբ հայտնած իր դիրքորոշումը, այս անգամ արդեն նշելով, թե իբր ես գումարն իր կոոպ"րա­տիվին տվել եմ տոկոսով և ստացել եմ տոկոսներ։

Նախաքննական մարմինը զարմանալիորեն շատ հեշտությամբ՝ «հալած յուղի պես», ընդունել է Աշոտ Սուքիասյանի այդ պատճառաբանությունը և առանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն կատարելու, բազ­մաթիվ հակասությունների և գործով չպարզված հանգամանքների ու չփարատ­ված կաս­կածների առկայության պայմաններում, անտեսելով դրանք, հաստատված է համարել իմ կողմից վաշ­խա­ռու­թյուն կատարելու հանգամանքը և իմ նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրակա­նացրել ոչ արդարացման՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, մինչդեռ իր իսկ կողմից մեկ այլ դրվագով՝ խարդախությամբ Փայլակ Հայրապետյանի և մյուսների՝ առանձնապես խոշոր չափերով գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու, հանցավոր ճանապարհով ստացված առանձնապես խոշոր չափերով եկամուտների օրինականացման և առանձ­նապես խոշոր չափերով հարկեր, տուրքեր և պար­տադիր այլ վճարներ վճարելուց չարա­մտորեն խուսափելու համար դատի տրված անձի՝ Աշոտ Սու­քիասյանի ցուցմունքներում ներ­կա­յացված հակա­սական և ոչ արժանահավատ պատ­ճա­ռաբանությունները հիմք ընդունելով, գտել է, որ վերջինս իմ գումարները խաբեությամբ հափշտակելու դիտավո­րու­թյուն չի ունեցել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացրել՝ արարքում հան­ցա­կազմի բացա­կայության հիմքով։

Նախաքննական մարմնի այս որոշումներն իմ կողմից բողոքարկվել են ինչպես վերադաս դատախազներին, այնպես էլ դատական կարգով։ Առաջին բողոքիս հիման վրա ՀՀ գլխավոր դատախազը 2015թ. հուլիսի 21-ի որոշմամբ վերացրել է ինձնից 100.000 եվրո և 37.000 ԱՄՆ դոլար ստանալու և չվերադարձնելու դրվագով քրեական գործով Աշոտ Սուքիասյանի նկատմամբ քրեական հետա­պնդում չիրականացնելու մասին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչի կայացրած որոշումն այն պատճառաբանությամբ, որ քրեական գործով դեռևս անհրաժեշտ է պարզել մի շարք կոնկրետ թվարկված հանգամանքներ, որից հետո միայն՝ ձեռք բերված ապացույց­ների հիման վրա իրավաբանական գնահատական տալ իմ և Աշոտ Սուքիասյանի արարքներին ու լուծել քրեական գործի ընթացքը։

Չնայած դրան, մինչդատական վարույթն իրականացնող քննիչը, խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 5-րդ մասի պահանջը, համաձայն որի՝ քննիչը պարտավոր է կատարել դատախազի օրինական ցուցումները, ՀՀ գլխավոր դատախազի որոշման մեջ նշված՝ գործի լուծման համար էական հանգամանքները պար­զելու ուղղությամբ անհրաժեշտ քննչական գործողություններ կատարելու փոխա­րեն, սկզբուն­քորեն ձեռնպահ է մնացել այդպիսիք կատարելուց, այսինքն՝ չի կատարել դատա­խազի օրինական ցուցումը, և դա պատճառաբանել է նրանով, թե ՀՀ գլխավոր դատախազի որոշումը «չի բխում քրեական գործով ձեռք բեր­ված փաս­տա­կան տվյալներից, որոշման պատճառաբանություններում առաջ քաշված պարզման են­թակա հանգամանքներն արդեն իսկ օրենքով սահմանված կարգով քննության առարկա դարձված եղել են, դրանք ստուգվել են և 2015 թվականի մայիսի 4-ի՝ քրեական հ"տա­պնդում չիրակա­նացնելու մասին որոշման մեջ տեղ գտած վարույթն իրականացնող մարմնի հետևու­թյուն­ները բխում են քննությամբ ձեռք բերված ապացույցներից»։

Նկատի ունենալով, որ իմ և Աշոտ Սուքիասյանի նկատմամբ կայացված քննիչի կամայական և ակնհայտ ապօրինի որոշումների դեմ բերված իմ բողոքները ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալի կողմից նույնպես մերժվել են՝ դեռևս 2017թ. փետրվար ամսին քննիչի և դատախազի հիշյալ որոշումների դեմ բողոք եմ ներկայացրել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա­րան£ Դրանից շուրջ մեկուկես տարի անց՝ 2018թ. սեպտեմբերի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է բողոքս և որոշում կայացրել իմ իրավունքների ու ազատությունների խախտումը վերացնելու՝ վարույթն իրակա­նացնող մարմինների պարտավորության մասին, որը դատախազի կողմից բողոքարկվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

Այս անգամ դատախազի վերաքննիչ բողոքը քննության է առնվել գրեթե վեց ամիս, արդյունքում՝ 2019թ. մայիսի 30-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել վերաքննիչ բողոքը մերժելու և առաջին ատյանի՝ իմ օգտին կայացված որոշումն օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։

Վերաքննիչ դատարանի հիշյալ որոշման դեմ 2019թ. հունիսի 18-ին վճռաբեկ բողոք է բերվել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալի կողմից, որը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վարույթ է ընդունել երեք ամիս անց՝ 2019թ. սեպտեմբերի 24-ին£։

Մեծարգո՛ պարոն Վարչապետ, վստահ եմ, որ Ձեզ համար էլ անհավատալի կլինի այն փաստը, որ վերը նկարագրված շրջապտույտը շարունակվում է արդեն գրեթե հինգ տարի, իսկ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից դատախազի բողոքը վարույթ ընդունելուց հետո անցել է հինգ ամիս, սակայն մինչ օրս դատական նիստ չի նշանակվել և հայտնի չէ, թե այն երբ կնշանակվի, առավել ևս, որ այդ ժամկետները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված չեն։ 

Մեծարգո՛ պարոն Վարչապետ,

Հայտնելով վերոգրյալի մասին, խնդրում եմ իմ և Աշոտ Սուքիասյանի վերաբերյալ քրեական գործը վերցնել Ձեր անմիջական հսկողության տակ և ապահովել ողջամիտ ժամ­կետներում արդար ու օբյեկտիվ քննության կատարումն ինչպես դատական ատյաններում, այնպես էլ՝ նախաքննական մարմիններում, բացառելով վերջիններիս համապատասխան պաշտոնատար անձանց կողմից հնարավոր անօրինական, կամայական կամ սուբյեկտիվ որևէ դրսևորում։

Հարգանքներով՝ 

Ա.Կուլինո

20.02.2020թ.