HY RU EN
Asset 3

Բեռնվում է ...

Էջի վերջ Այլ էջեր չկան բեռնելու համար

Որոնման արդյունքում ոչինչ չի գտնվել

Դաշնակցությունը և ԱՍԱԼԱ-ն․ դաշնակցական լրտեսները

Վարազ  Սյունի

Հոդվածաշարի 1-ին և 2-րդ մասերում արդեն  գրել եմ, որ ֆրանսիական  արմատներով հոլանդացի ու պարտիզանական պայքարների մասին տարբեր գրքերի հեղինակ Paul Moussault-ը   աշխարհի տարբեր արխիվներում մոտ 5 տարի փաստաթղթեր է ուսումնասիրել  ԱՍԱԼԱ-ի մասին  ու 2015 թ. ապրիլին լույս է  տեսել իր (հոլանդերենով գրված, իր բնույթի մեջ եզակի փաստագրական ու մոտ 600 էջանոց) գիրքը.  Paul Moussault (red.) & Barbara Sahakian  “ASALA de Nemesis voor de Armeense genocide.  Stadsguerrilla tegen Turkije (1975-1988)” ( IBSN: 978-90-6728-307-6):  Թարգ.՝ «ԱՍԱԼԱ.  Հայոց ցեղասպանության նեմեսիսը. պարտիզանական պայքար Թուրքիայի դեմ (1975-1988)»:

Երիտասարդ դաշնակցականների հոսքը դեպի ԱՍԱԼԱ կանխելու համար Դաշնակցության քաղ. բյուրոն 1975թ. հոկտեմբերին գաղտնի կերպով ստեղծում է ԱՍԱԼԱ-ին հակադիր մի կազմակերպություն՝ «Հայոց Ցեղասպանության Արդարության Մարտիկները» (ՀՑԱՄ) (Justice Commandos of  the Armenian Genocide (JCAG)): Որովհետև ՀՑԱՄ-ը ստեղծվել էր ԱՍԱԼԱ-ին հակադրվելու համար, երբ 1988 թ. ԱՍԱԼԱ-ն դադարեց գոյություն ունենալ, նույն ժամանակ իր գոյությունը դադարեցրեց նաև ՀՑԱՄ-ը. լինելու պատճառ այլևս չկար:

ԱՍԱԼԱ-ի ողջ գործունեության ընթացքում Դաշնակցությունը փորձել է խոչընդոտել նրան: Սրան հասնելու համար Դաշնակցությունը օգտագործել է տարբեր մեթոդներ՝ ա) վարկաբեկել ԱՍԱԼԱ-ին, բ) դաշնակցական լրտեսներով ներթափանցել  ԱՍԱԼԱ,  գ) օտար երկրների գաղտնի ծառայությունների հետ համագործակցել՝ ԱՍԱԼԱ-ի անդամների ու գործողությունների մասին  իրենց  ինֆորմացիա փոխանցելու նպատակով:

Paul Moussault-ի  վերոհիշյալ գիրքն այս առումով բավականին ուշագրավ փաստեր է պարունակում, որոնցից առավել հետաքրքրական մի քանիսը ցանկանում եմ ներկայացնել ընթերցողին:

Գրքի  65-67-րդ  էջերում մասնավորապես կարդում ենք.

«Հոկտեմբերի 3-ին Ժնևում ձերբակալվում են ԱՍԱԼԱ-ի անդամներ Ալեք Յենիգոմշյանն ու Սյուզի Մահսերեջյանը (Suzy Mahseredjian) (Սյուզին Մոնթեի եղբոր կինն է- հեղ.) : Հյուրանոցի իրենց սենյակում ռումբի վաղաժամկետ պայթյունից Ալեք Յենիգոմշյանը  ծանր վիրավորվում է՝ կորցնելով տեսողությունն ու մի ձեռքը: Ռումբը 40 գրամ «semtex»  էր՝ սիգարետի տուփի մեջ թաքցրած: Այս ձերբակալության առիթով ԱՍԱԼԱ-ն հիմնում է  «Հոկտեմբերի 3»  կազմակերպությունը (Organization of 3rd October), որը  1980 թ. հոկտեմբերի 9-ից  մինչև 1981 թ. փետրվարի 5-ը  18 ռմբակոծություն-հարձակում և/կամ ռմբակոծության-հարձակման փորձ է կատարում շվեյցարական պետական ու տնտեսական նշանակության օբյեկտների դեմ՝ նպատակ ունենալով ազատ արձակել տալ  Ալեք Յենիգոմշյանին ու Սյուզի Մահսերեջյանին:

Ամերիկյան գաղտնի գործակալություն  «CIA»-ի  հրահանգով ԱՍԱԼԱ-ի վերոհիշյալ  «Հոկտեմբերի 3» կազմակերպության անդամ է դառնում դիամանտի առևտրով զբաղվող ու Շվեյցարիայի դաշնակցական կառույցի ղեկավար (ազգությամբ հայ) Նասրի Չայտոն (Nasri Chayto). (Աղբյուր՝ BStU, MfS-HA XXII, Nr. 16845: ‘Information’, 9 september, 1983,  էջ 27/ BStU, MfS-HA XXII, Nr. 5812/3) »: 

Գրքի  79-րդ էջ.  «Բեյրութից ամեն օր 1 ժամ տևողությամբ ռադիոհաղորդումներ էին հեռարձակվում՝ «The Voice of the Diaspora Armenians» անունով, որը նաև հայտնի էր «Voix des Arméniens du Liban»  և  «Voice of the Partizans of the ASALA» անվանումներով: Ռադիոստուդիայի հեռախոսահամարի միջոցով նոր անդամներին էին հավաքագրվում ԱՍԱԼԱ-ին, որոնցից մեկը Սոկրատ Դեմիրճյանն էր (Socrat Demirdjian): Վերջինս, հետագայում պարզվեց, դաշնակցական լրտես էր (ASALA-RM: ASALA- The reality, London: Kaytzer, 1985,  էջ 12 /  Monte Melkonian: History of the ASALA, Lausanne: Araxe, 1990,  էջ  116, 130) »:

1981թ. սեպտեմբերի 24-ին  ԱՍԱԼԱ-ի 4 մարտիկներ  (Vasken Sislian, Kevork Guzelian, Aram Basmadjian, Hagop Julfayan) Փարիզում գրավում են Թուրքիայի հյուպատոսարանը, որը դարձել էր թուրքական գաղտնի գործակալություն  «MIT»-ի ( Milli Istihbarat Teşkilati) հավաքատեղի: Սա պատմության մեջ հայտնի դարձավ  որպես  «Վան օպերացիա», որը ոչ միայն ԱՍԱԼԱ-ի ամենամեծ ու ամենանշանակալից ակցիան էր, այլ նաև թուրքական պետության  դեմ հայ ժողովրդի ամենահաջողված ակցիաներից մեկը: Թվում էր, թե դաշնակներն էլ, որպես հայ ժողովրդի մաս, սրանով հպարտ պիտի լինեին (գոնե ներքուստ): Բայց՝ Լիբանանի  դաշնակցական կառույցն  օգնեց ֆրանսիական ոստիկանությանը՝ ԱՍԱԼԱ-ի վերոհիշյալ 4 մարտիկների ինքնությունը պարզելու համար (Paul Moussault “ASALA de Nemesis voor de Armeense genocide”, էջ 109 /  “Van Operation”, in: Armenian Secret Army for the Liberation of Armenia: ASALA interview, London: Popular Movement for the ASALA, Britain, 1982,  էջ 47-53):

Տարբեր ֆրանսահայ գործիչներ նույնպես, հրահանգներ կատարելով, փորձում էին ԱՍԱԼԱ-ին և ԱՍԱԼԱ-ի առաջնորդ  Հակոբ Հակոբյանին վարկաբեկել՝ երբեմն պարզապես կեղծ տեղեկություններ տարածելով:  Հատկապես աչքի էր  ընկնում Արա Թորանյանը ( Jean-Marc (Ara) Toranian), որը երկար ժամանակ Դաշնակցության անդամ էր: Արա Թորանյանը ԱՍԱԼԱ-ի և ֆրանսիական կառավարության կապող օղակն էր: Ֆրանսիական գաղտնի գործակալության հետ Արա Թորանյանի ունեցած կապերի մասին հաստատում է նաև Ֆրանսիայի նախագահ Mitterrand-ի անվտանգության խորհրդատու Ժիլ Մենաժը՝ իր գրքում ( Gilles Ménage: L’CEil du pouvoir-Face au terrorisme moyen-oriental  1981-1986, Paris: Fayard, 2001,  էջ 149 /  Paul Moussault “ASALA de Nemesis voor de Armeense genocide”, էջ 174):

Paul Moussault-ն  իր գրքի էջ 173-ում գրում է. «Առանց որևէ հիմնավորման՝ «Le Monde»-ի ժուռնալիստ ու համալսարանի դոցենտ ֆրանսահայ Կայծ Մինասյանն իր անաղբյուր գրքում պնդում է, որ իբր Հակոբ Հակոբյանն է Մոնթե Մելքոնյանի Ֆրանսիայում գտնվելու փաստը փոխանցել ֆրանսիական ոստիկանությանը»  (Gaidz Minassian: Guerre et terrorisme arméniens: 1972-1998, Paris: Presses Universitaires de France, 2002,  էջ 88):

Paul Moussault-ն  իր գրքի 206-207-րդ էջերում շարունակում է.

«1982թ. դեկտեմբերին  Բեյրութի հայկական թաղամասում ԱՍԱԼԱ-ն գնդակահարում է լիբանանահայ դաշնակցական Խաչիկ Բասմաջյանին (Khatchig Basmadjian / ”Ghambur Khatchig”), քանի որ վերջինիս ջանքերով էր  դաշնակցական Սոկրատ Դեմիրճյանը ներթափանցել ԱՍԱԼԱ՝ որպես լրտես:  1981թ. հուլիսին դաշնակցականները Բեյրութում  ձեռբակալել ու հարցման էին տարել  ԱՍԱԼԱ-ի մարտիկ Խաչիկ Հավարյանին ( Khatchig Havarian): 

1985 թ. գարնանը ԱՍԱԼԱ-ի ու Դաշնակցության միջև կոնֆլիկտը շատ ավելի է թեժանում: 2 հաղորդագրություններում (8 հոկտեմբերի և 3 նոյեմբերի)  «ՅՀԴ-Հեղափոխական շարժումը»  (Federation of Armenian Revolutionaries-Revolutionary Movement)  իր վրա է վերցնում  Լիբանանի ՅՀԴ Կենտրոնական կոմիտեի 2 անդամների  (Sarkis Aznavourian և Tatoul Sahian) սպանությունն ու որպես դավաճան պիտակավորված  Sarkis Zeitlian-ի առևանգումը: ( “Group claims to have killed, abducted Dashnak leaders” , in FBIS  (JPRS-NEA-86007, 21 January 1986, էջ 1-2. Also known under the name of Federation of Armenian Revolutionaries (Dashnaktsoutioun)- Revolutionary Movement): Կուսակցության ռազմական ուղեղ Sarkis Aznavourian-ը ապրիլի  23-ին Բեյրութում գնդակահարվում է: Դաշնակցության Քաղաքական բյուրոյի ղեկավար և «Ազդակ» (Aztag)  թերթի գլխավոր խմբագիր Sarkis Zeiltian-ը մարտի 28-ին Բեյրութում առևանգվում  և դրանից հետո անհայտ կորում է: Sarkis Zeitlian-ի մասին ասվում էր, որ նա կապեր ուներ ամերիկյան, ֆրանսիական և թուրքական գաղտնի գործակալությունների հետ: 1986 թ. հունվարի 17-ին Բեյրութի մամուլին (3 լեզուներով) տեքստ ու ձայնաժապավեն է փոխանցվում, որում Sarkis Zeitlian-ի խոստովանություններն  էին:  ՅՀԴ Քաղաքական բյուրոյի ղեկավար Sarkis Zeitlian-ը  հարցաքննության ժամանակ խոստովանում է, որ կապեր է ունեցել ԱՄՆ Արտաքին գործերի նախարարության, FBI-ի և թուրքական պաշտոնյաների  հետ ու որ ինքը հայ ժողովրդի հանդեպ շատ հանցագործություններ է կատարել: Հարցաքննության վերջում Sarkis Zeitlian-ը ասում է. «ցանկացած դատավճիռ իմ հանդեպ արդար է» (Federation of Armenian Revolutionaries- Revolutionary Movement: “The English translation of the sound recordings”, archief DoCom; “FAR-RM: Communiqué  nr. 3” (29 november 1985)) »:

ՅՀԴ Կենտրոնական կոմիտեի անդամ Apraham Ashjian-ը  1982 թ. դեկտեմբերի 29-ին Բեյրութում առևանգվում և սպանվում է դաշնակների կողմից: Ըստ ԱՍԱԼԱ-ի՝ սա կատարվում է CIA-ի հրահանգով և պատճառն այն էր, որ Apraham Ashjian-ը  ցանկանում էր ԱՍԱԼԱ-ի անդամ դառնալ (Paul Moussault-էջ 208 / “ The dilemma of the Dashnag Political Bureau”, in: Armenia, nr. 127/128, 1986, էջ  23):

1985 թ. նոյեմբերի 19-20-ին դաշնակները սպանում են ԱՍԱԼԱ-ի համակիրներ Antranig Batouzian-ին և Jean Khozian-ին: FBI աղբյուրները հաստատում են  սա (Paul Moussault-էջ 209 / ”Armenian Revolutionary Federation”, 10 februari 1985, in: FBI HQ  199-343 (section 24, serial 1)  էջ 93-95):

1983 թ. հուլիսին Մոնթե Մելքոնյանը և David Davidian-ը ԱՍԱԼԱ-ի 2 մարտիկների են սպանում: Դաշնակցության օգնությամբ Մոնթե Մելքոնյանը այս սպանությունից հետո փախչում է Լիբանանի Այնճարի (Anjar) դաշնակ քաղաքապետ Zaven Tachdjian-ի մոտ: Վերջինս կապ է հաստատում Sarkis Zeitlian-ի հետ և, ի վերջո, Մոնթե Մելքոնյանին օգնում են փախչել Ֆրանսիա: 1986թ. մարտի 3-ին «ՅՀԴ-Հեղափոխական շարժումը» գնդակահարում է Zaven Tachdjian-ին՝ Մոնթե Մելքոնյանին ցուցաբերած այս օգնության համար (Moussault-էջ 210 / “ Le Tachnagtsoutioun Mouvement Révolutionnaire revendique l’exécution d’un agent tachnag”, in: Van, nr. 7, march  1986, էջ  8; FAR-RM: Communiqué  nr. 3” (29 november 1985), in: Moush, nr. 4/5, January-february 1986, էջ 11):

Մեկնաբանություններ (10)

Շահեն
Գևորգ 88թվից մինչ օրս ճիշտ այդպես է ինչ որ կհարցնեք Վարազին դա կոչվում է եղեռն ... զարմանալու ոչինչ չեմ տեսնում ։ Ես էլ 18տարի Ստրասբուրգում եմ ապրում ունեմ բազմաթիվ փաստեր ...
Գրիգոր
Դեմագոգիա․․․ բացառիկ դեմագոգիա․․․
Սեդրակ Մախաթեան
Հարգարժան Հետքի աշխատակիցներ. Իմ համար աւս հոդուածը նորութիւն չէ , քոնէ ես Լիբանանէն քաջածանոթ եղելության ասեմ որ այո բացարցակ ճշմարտութիւններ կան և կան նաև պակաս մոտացուած բաժիններ. Նախ ես եղել եմ նախկին հրաժարած Դաշնակցական իմ ընկերները Ասալա լաւապէս գիտեմ Դաշնակցության որ շարքային ընկերներով սըեղծուեցավ Արդարության Մարտիկները ապա Հայ Հեղափոխական Բանակը շեղելու համսր ԱՍԱԼԱՅԻ գործունէկութիւնը և Լիբանահայ Ժողովուրդը հեռու պահելու Ասալայէն. Չը մոռնամ այստեղ կսնք առնելու այո կսյին լռտեսներ բսյց մեծաթիւ էր նաև Դաշնակցութեան շարքերէն ԱՍԱԼԱՅԻ ՄԻԱՑՈՂՆԵՐՈԻՆ քանակը ռս ունիմ տվյալներ իմ մոտս Դաշնակցութեան ֆաւերէն զանազան օրինակներ որոնք մինչ ևս կը կիրարկվին ցեխարցակելով Սձիւռքահայ Զոռավարներ որոնք Հայաստանի համար ներդրում ունեցած են , առաւել ուրշ հարցեր. Մենթեն մոտիկ ծանոթ էր ինձ և ուրիշներ իմ հարազատը Ասալայի ահաբեկված Դաշնակցության կողմից Հայաստանի մէջ Լեւոն Տեր Պետրոսյանի օրոք , անունով Աբո Խամիսյան ուր կը հանգչի զԵռաբխուրի մէջ , ունիմ իր աւցելեւթյան իրա շիրիմին նկարներ առաւել իրա ողջ ժամանակ միասնաբար ուրիշ անդամի հետ Ասալայի Լիբանանի մէջ , և եթէ հարմար լինի եթէ ցանկութիւն ունիք մանրամասն աւս հարցերով խոսելու խնդրում ռմ կապ հաստատէք ,, Շնորհակալութիւն
Sari
Դաշնակների մասին այնքան հակասական տեղեկություններ կան ազգի փրկիչ հերոսներ եւ ազգի դավաճաններ, որն է ճիշտ... գուցե երկուսն էլ, գուցե նրանց մեջ կան եւ ԱՍԱԼԱ-ի հերոսների պես մտածողներ, եւ հակառակը...
Վեհարի
Իմ կարծիքով եթե անցկացվի ամբողջ ճշմարտությունը բացայատելուն ուղղված շահագրգիռ հետաքննություն ապա չի բացառվում, ջրի երես դուրս կգան դաշնակների կատարած հակահայկական այլ բազմաթիվ հանցագործությունների մասին փաստեր, որոնք մեր օրերում ևս շարունակվում են այս կառույցի ղեկավարության կողմից: Կարելի էր առաջարկել ազգային ժողովին նման ուսումնասիրություն սկսել, սակայն ինչպե՞ս, եթե այսօր կարող եք գտնել հայրենասեր շատ շարքային դաշնակցականների, սակայ ազգային ժողովում այդպիսիք գրեթե չկան:
Վարազ Սյունի (Ամստերդամ)
Հայաստանում ոմանք դեռ միամտաբար կարծում են,թե ներկա դաշնակները մինչև 1907 թվի դաշնակներն են:Ներկա Դաշնակցությունը իշխո՛ղ դասակարգերի շահերը պաշտպանող բուրժուական մի կառույց է,որի նպատակն իրականու՛մ բնավ էլ «հողեր ազատագրելը» չէ: «Հողեր ազատագրելը» իրենց համար այսօր միայն ԼՈԶՈՒՆԳ է՝ մարդանց կուսակցության մեջ պահելու նպատակով: Հոդվածաշարի հատկապես 1-ին մասում սրա մասին մանրամասն գրված է: ՀԳ.Դաշնակցության մեջ ո՛չ մի «ազգի փրկիչ» չի եղել. եթե կա մեկը, խնդրեմ,թող ասեն: «Ազգի փրկիչներ» ունեցող ազգը եղեռնի չի ենթարկվում ու հայրենիք կորցնում: Պարզապես որոշ դաշնակցականներ էլ, որպես անհատ ՀԱՅ ՄԱՐԴ,կռվել են հայի համար,ինչպես այլ հայորդիներ:
Վարազ Սյունի (Ամստերդամ)
Հարգելի Սեդրակ Մախաթեան (1)- դուք գրում եք,որ «բայց մեծաթիւ էր նաև Դաշնակցութեան շարքերէն ԱՍԱԼԱՅԻ ՄԻԱՑՈՂՆԵՐՈԻՆ քանակը»: Չնայած Դաշնակցության կողմից եկող սպառնալիքներին՝ որոշ դաշնակներ,իսկապես, 1975-ից հետո՛ այնուամենայնիվ միացան ԱՍԱԼԱ-ին: Բայց դա ՓՈՔՐԱԹԻՎ մարդանց մի խումբ էր:…………………… Ինչպես արդեն գրված է հոդվածաշարի 1-ին մասում՝ «1960-ականների սկզբից Դաշնակցության աշխարհասփյուռ բաժանմունքներում բանը հասավ ներքին քաղաքական կոնֆլիկտների, երբ երիտասարդները (հատկապես Լիբանանում) պահանջեցին վերաակտիվացնել պայքարը՝ ազգային գիտակցությունը պահպանելու նպատակով: Հայ երիտասարդների մի մասը ցանկանում էր զինյալ պայքար: Քաղաքական ազդեցությունը շարժման նկատմամբ կորցնելու վախից՝ Դաշնակցության պահպանողական և կղերական ղեկավարությունը սկսեց արյունալի կերպով ճնշել երիտասարդների այս ներկուսակցական շարժումը»: ……………...Այսինքն՝ ԱՍԱԼԱ-ի հիմնադիրները/միջուկը ՅՀԴ-ին այլևս չհավատացող նախկին դաշնակցականներն էին: Ա՛յս իմաստով միգուցե «մեծաթիւ էր նաև Դաշնակցութեան շարքերէն ԱՍԱԼԱՅԻ ՄԻԱՑՈՂՆԵՐՈԻՆ քանակը»:
Գեւորգ
Հայ կոմունիստները ազգադավ էին, դաշնակները դավաճան, հնչակյանները նյութապաշտ ու համաձայնողական, ռամկավարները աստված գիտե թե ինչ, եկեղեցին կեղծավոր ու դրամասեր, իշխանաորները բռնակալ, անգետ ու քրեականացված, մտավորականները ծախու, եւ բոլորը մեծամիտ, ինքնահավան, մեկը մյուսին ատող, արհամարհող, շահագործող ու բռնաբարող! - Իսկ ով մնաց տակը? Մեծն Վարազին կխնդրեինք այս կարեւոր հարցով մեզ մի քիչ լուսավորել:
Վարազ Սյունի (Ամստերդամ)
ՇԱՐՈՒՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆ. կարդացեք,օրինակ,ԱՍԱԼԱ-ի ղեկավար Հակոբ Հակոբյանի 10.07. 1978 թ.-ի հայտնի հարցազրույցը «Nidal al Chaab» պարբերականին:
Իսան
Վարազի հետ համամիտ եմ: Ունեմ փաստեր դաշնակների հակահայկական կեցվածքի մասին:

Մեկնաբանել

Լատինատառ հայերենով գրված մեկնաբանությունները չեն հրապարակվի խմբագրության կողմից։
Եթե գտել եք վրիպակ, ապա այն կարող եք ուղարկել մեզ՝ ընտրելով վրիպակը և սեղմելով CTRL+Enter