Ժամանակին Անահիտ Սամվելյանը Մալաթիայի շուկայից առեւտրի ծանր տոպրակները ոտքով բարձրացնում էր 9 հարկ, որտեղ վարձով էին բնակվում:
Ստվարաթղթե արկղերի կտորները, կարծես, աղյուսե պատ լինեն տան ամենացուրտ սենյակում։ Երեկոները դրանք խնամքով կտրտում են, դնում իրար վրա։ Տունը տաքացնելու համար են։
74-ամյա Գագիկ Մովսեսյանն ամեն առավոտ նստում է իր կաթնագույն «ՌԱՖ» մեքենան ու թոռանը՝ 4-ամյա Գարիկին, մանկապարտեզ տանում:
Գայանեն պահարանից հանում է նապաստակներով կապույտ մանկական սրբիչը, որ փռի իշաոտնուկի վրա: Խոնավ սենյակում աթոռ չկա, հին, փոս ընկած բազմոցն ու բազկաթոռն են: