Էս կետից շարունակելու և եղածը չկորցնելու, նաև զարգանալու համար կարևոր է, որ մենք սովորենք խոսել «նույն լեզվով», այսինքն՝ մեր կյանքի վերաբերյալ արդյունավետ որոշումներ կայացնելու համար կարիք կա իրար ճիշտ հասկանալու։
Աշխարհն այս ամենին արձագանքեց դեկլարատիվ արձանագրումներով, մի քիչ էլ հումանիտար օժանդակությամբ՝ իբրև ցեղասպանվելու փոխհատուցում։
Կառավարությունը անհիմն հիմնավորումներով փորձում է որոշում ընդունել, հետևաբար այդ որոշումը ի սկզբանե անօրինական է:
Նախ պետք է արձանագրել, որ Հանրային ռադիոյի տանտերը հանրությունն է, ռադիոյի տնօրենը՝ ընդամենը ռադիոյի տնօրենն է։
Արցախի հասարակությունն այնքան թույլ է եղել, որ երեք տարվա ընթացքում երկու անգամ հայտվել է միևնույն իրավիճակում, երբ «մարդկային կյանքերի փրկությունը միակ խելամիտ որոշումն էր» պարզ ճշմարտությունն ասվում է հետահայաց անդառնալիությամբ։
Վերջին տարիներին փողը հավաքվում է իբր «դավաճան ու ապիկար» Նիկոլի հեռացման ու «պետականաշինության» նպատակով:
Պետք է պատրաստ լինել, որ տնտեսական ճոճանակը հակառակ ուղղությամբ կգնա։ Մեզ առողջ, մրցունակ տնտեսություն է անհրաժեշտ։
Իմ պարագայում, Վերաքննիչը դիմեց կոպտագույն խախտումների և անարդարության:
Եթե Ժիրայրենց՝ իմ նկատմամբ դավադրության հեղինակը կամ առնվազն մեղսակիցը լինելու փաստը կարող էր դեռ այդքան հստակ չլինել առաջին շրջանում, 2018 թվականից հետո դա արդեն անհերքելի էր: